• Y. Kondos : Le vieillissement de la population en relation avec la mise à la retraite

    Y. Kondos : Le vieillissement de la population en relation avec la mise à la retraite

     

    Η γήρανση του πληθυσμού σε σχέση με τη συνταξιοδότηση

    Τι ανηφόρες που έχει η ζωή.
    Μετά κάτι σαν τέρμα η στάση
    και μετά κενό. Πολλοί θέλουν
    να πετάξουν, αλλά μένουν βιδωμένοι στη γη.
    Κάνουν διάφορα επαγγέλματα
    με ομοιόμορφες κινήσεις. Κάνουν παιδιά
    στα σπίτια. Πολλοί λίγοι – ελάχιστοι –
    παραμένουν παιδιά. Κρύβουν
    τα παιχνίδια τους στην ντουλάπα.
    Τα βραδιά τα δείχνουν στο δαίμονα
    που τους ακολουθεί. Γελά αυτός
    με αγαθότητα, αποκαλύπτοντας μια σειρά
    άσπρα δόντια. Καθώς περνούν τα χρόνια,
    σπέρνουν μουσικές στο χωράφι τους
    κρυφοκοιτώντας τη μαρκίζα του

    ουρανού, όπου ο Θεός δημιουργούσε
    κρεματους κήπους, ανάλογα το κέφι του.
    Χωρίς αιδώ κλείνουν οι πόρτες
    των ασφαλιστικών ταμείων
    – γιατί ο χρόνος δεν μετριέται με τίποτα –.
    Ένα μαύρο σύννεφο σκεπάζει την πόλη.
    Τα φώτα χαμηλώνουν, οι σκιές πυκνώνουν.
    Τα ρολόγια μετράνε λάθος.
    Και το μυαλό μου είναι σκαλωμένο
    σε σένα, σχημτίζοντας ορθή γωνία
    με το παρελθόν.

     

    Le vieillissement de la population en relation avec la mise à la retraite

     

    Elle en a des ascensions la vie.
    Puis une espèce de terminus ou d'arrêt
    puis plus rien. Beaucoup de gens
    veulent voler, mais restent vissés au sol.
    Ils font divers métiers
    aux gestes identiques. Ils font des enfants
    fondent un foyer. Peu d'entre eux — bien peu —
    restent des enfants. Ils cachent
    leurs jouets dans le placard.
    Ils les montrent le soir au démon
    qui les accompagne. Et lui de rire
    l'air candide, en découvrant une rangée
    de dents blanches. Les années au passage
    sèment des musiques dans leur champ
    épiant du coin de l'œil la marquise
    du ciel, où Dieu créait
    des jardins suspendus, selon l'humeur.
    Sans pudeur se ferment les portes
    des caisses d'assurances
    — car le temps ne se mesure aucunement.
    Un nuage noir s'étale sur la ville.
    Les lumières baissent, les ombres s'épaississent.
    Les pendules comptent faux.
    Mon cerveau est bloqué
    sur toi, formant un angle droit
    avec le passé.

                                                                                          
               
     

    In Η υποτείνουσα της σελήνης, 2002

     

    In L'hypoténuse de la lune, 2002
    Traduction de Michel Volkovitch

    Tableau en tête d'article de Tassos Madzavinos : Le peintre et les 22 dragons ailés (1999-2000)
    Τάσος Μαντζαβίνος : Ο ζωγράφος και 22 φτερωτοί δράκοι (1999-2000)
     

    Liens

    Un blog : poèmes  de Yannis Kondos (bilingues grec/français, avec sa biographie).

    Site de Michel Volkovitch
    Yannis Kondos sur ce blog

    « Yannis Kondos : Dans le sommeil la main mendie * Στόν υπνο τό χέρι ζητιανεύειAdults in the room, un film de Costa Gavras, 2019 »
    Partager via Gmail Yahoo! Google Bookmarks Pin It

    Tags Tags : , , , , , ,
  • Commentaires

    1
    Vendredi 22 Novembre 2019 à 13:16
    Christine

    Amusant, partagé là->https://christinesaintgeours.blogspot.com/p/poemes-la-lueur-du-matin.html il y a deux jours, télépathie ? :)

    Bonne journée !

      • Dimanche 24 Novembre 2019 à 18:35

        Bonjour, ravie de faire connaissance de votre blog.

    Suivre le flux RSS des commentaires


    Ajouter un commentaire

    Nom / Pseudo :

    E-mail (facultatif) :

    Site Web (facultatif) :

    Commentaire :