Caresses musicales d'Alkinoos Ioannidis * Μουσικά χάδια του Αλκίνοου Ιωαννίδη

Ο χορτάτος

Κανενός δε σκίζεται η καρδιά
Μόνο η δικιά μου
κλαίει τα παιδιά που βρήκαν μνήμα της αρμύρας
και της άμμου

Κανενός δεν τραγουδάει η φωνή
Μόνο η φωνή μου
γίνεται ο άστεγος κι η πόλη σε μια χώρα
της ερήμου

Κανενός δε σκίζεται η καρδιά
μόνο η δικιά μου
βλέπει το δίκιο του ληστή και του φυγά
Μόνο η καρδιά μου

Κανενός δεν ξεσηκώνεται η ψυχή
μα το σκυλί μου
το λέω Τσε
κι Άρη φωνάζω το υπέρβαρο γατί μου

“Και ουδείς γογγύζει: κανενός δε σκίζεται η καρδιά. Μόνο η
νυχτερινή μας σιωπή, όταν κατευθυνόμαστε στα τέσσερα προς
τις πυρές που κάποιος, σε ώρα μυστηριώδη και με στόχο
ακατανόητο, έχει ανάψει για μας.”

Κι όταν χορτάτος κουκουλώνομαι ζεστά
μες στη χλιδή μου
κανενός δε σκίζεται η καρδιά
ούτε η δική μου 

La chair

Aucun cœur ne se déchire
Seul le mien
pleure les enfants qui trouvent une mémoire de sel
et de sable

Aucune voix ne chante
Seule la mienne
devient sans-abri et ville dans un pays
du désert

Aucun cœur ne se déchire
Seul le mien
reconnaît le droit du voleur et de sa fuite
Seul mon cœur

Aucune âme n'est déracinée
mais mon chien
je l'appelle Che
et j'appelle Arès mon gros chat

"Et nul ne geint : aucun cœur ne se déchire.
Seul notre silence nocturne, quand nous virons
aux quatre vents vers les flammes
que quelqu'un, à l'heure mystérieuse
a allumé pour nous, sans raison judicieuse"

Et quand je m'emmitoufle chaudement d'herbe
dans ma luxure
Aucun cœur ne se déchire
ni le mien*

Ο Τιμονιέρης

Μη λες πολλά, μη θες πολλά,
μην κάνεις το δικό σου
μην πας ψηλά, μη θες πολλά,
μείνε στο μερτικό σου
Μείνε στο μαύρο σου κενό, στη γκρίζα σου την πόλη
μην έχεις μνήμη, μη ρωτάς,
κάνε όπως κάνουν όλοι

Βολέψου αναπαυτικά
κι άσε μου το τιμόνι
παντρέψου στα περιοδικά,
σμίξε με την οθόνη
Μέσ’ απ’ της κάλπης τη σχισμή
ξεγέννα τα παιδιά σου
κι ήσυχος κλείσ’ τα μάτια σου
κι από τον κόσμο χάσου

Σου δίνω Σάββατο να βγεις
στη νύχτα του άλλου κόσμου
μια Κυριακή να βαρεθείς
κι αύριο ξανά δικός μου
Ζήτα μου αν θέλεις δανεικά, στέγη, τροφή κι αμάξι
δική μου η γη που σε γεννά
κι η γη που θα σε θάψει

Αν μου σταθείς αντίπαλος σου εκδίδω και βιβλίο
και καπετάνιο κάμνω σε σ’ ένα μεγάλο πλοίο
Στης πλάνης σου τ’ απόνερα
ελεύθερος κολύμπα
και κάθε χρόνο μια φορά σπάσ’ τα και κάν’ τα λίμπα

Είμαι η ομίχλη στο μυαλό
κι ο φράχτης στην καρδιά σου
και στο πανί του ύπνου
σου προβάλλω τα όνειρά σου
Είμαι εσύ κι είσαι εγώ και πώς να με νικήσεις
χωρίς εμένα δεν μπορείς να ζήσεις ή να σβήσεις

Le Timonier

Ne dis rien, ne demande rien,
ne fais rien de personnel
ne grimpe pas trop haut, désire peu,
reste dans ton pré carré
Reste dans ton vide noir, dans ta ville grise
n'aie pas de mémoire, ne pose pas de question,
fais comme tout le monde

Installe-toi confortablement
et laisse-moi le gouvernail
marie-toi dans les magazines,
fonds-toi aux écrans
et dans la fente, dans l'urne,
fais tes gosses perdants
et ferme doucement tes yeux,
perds-toi pour ce monde

Je te donne samedi pour pénétrer
la nuit d'un autre monde,
un dimanche pour t'ennuyer
et demain est encore mien
Réclame-moi crédits, toit, nourriture et voiture
c'est ma terre qui t'a enfanté
et c'est elle qui va t'enterrer

Si tu t'opposes à moi, je te publie un livre
et te propulse capitaine d'un grand navire
Dans les eaux troubles de tes illusions,
tu nages librement
et une fois par an, tu casses tout de frustration

Je suis le brouillard dans ton âme,
et la clôture de ton cœur
et sur le drap de ton sommeil
je fabrique tes rêves
Je suis toi et tu es moi, comment peux-tu m'abattre ?
sans moi, tu ne peux pas vivre ni t'éclipser.*

Πάντα θα ξημερώνει

Αν έχεις δόντι του φονιά
και γούστα ματωμένα.
Αν μαύρισες τον ουρανό
και θες να φας κι εμένα
μέσα στη καταιγίδα...

Θα γίνω αγκάθι στο λαιμό σου,
σκόνη μες το μάτι,
μέσα στ’ αυτί σου ψίθυρος
και σύγκρυο στην πλάτη,
στη σιγουριά σου αγκίδα...

Πάντα θα ξημερώνει.

Σκοτάδι αν είσαι αφέγγαρο,
λεπίδι δίχως πόνο,
δύναμη δίχως όνειρο,
ταξίδι δίχως δρόμο
οργή χωρίς καθρέφτη...

Θα γίνω μέρα που θα 'ρθει
κι άνοιξη στο λουλούδι
μες το γκρεμό σου αντίλαλος
και πιο βαθύ τραγούδι
στη μαχαιριά που πέφτει...

Πάντα θα ξημερώνει.

Τι είναι Ζωή, τι ειν’ η Ζωή
και τι τ’ ανάμεσό τους.
Ένα φωσάκι αγέννητο
μες την καρδιά του σκότους...

Πάντα θα ξημερώνει !

Le soleil se lèvera toujours

Si du tueur te pousse la dent
et le goût du sang.
Si tu noircis le ciel
et veux me dévorer moi aussi
au cœur de la tempête …

Je serai une épine dans ta gorge,
une poussière dans l’œil,
murmure dans ton oreille
et frisson dans le dos,
écharde dans ta certitude

Le soleil se lèvera toujours.

Si dans l'obscurité tu es sans lune,
lame sans douleur,
pouvoir sans rêve,
voyage sans route
rage sans miroir …

Je serai le jour où reviendra
le printemps à la fleur
dans ton précipice un écho
et le refrain le plus troublant
pour un couteau vacillant …

Le soleil se lèvera toujours.

Qu'est-ce que la vie, qu'est-ce que la vie
et qu'y a-t-il entre ces vies
Une petite lumière à peine née
au cœur des ténèbres …

Le soleil se lèvera toujours !*

Explorer

Auteurs grecs * Authors

• Andreas Calvos
• Constantin Cavafis
• Dimitra Christodoulou
• Kiki Dimoula
• Odysseas Elytis
• Andreas Embirikos
• Nikos Engonopoulos
• Esope et La Fontaine
• Ugo Foscolo
• Michalis Ganas
• Nikos Gatsos
• Nikos Houliaras
• Nikos Karouzos
• Kostas Karyotakis
• Nikos Kavvadias
• Nikos Kazantzakis

Auteurs grecs * Authors

• Yannis Kondos
• Christophoros Liondakis
• Tassos Livaditis
• Kostis Palamas
• Athina Papadaki
• Zacharias Papantoniou
• Maria Polydouri
• Manolis Rasoulis
• Yannis Ritsos
• Miltos Sachtouris
• Sappho
• Georges Seferis
• Dinos Siotis
• Dionysios Solomos
• Vassilis Vassilikos

Musique *** +150 articles

• MUSIQUES GRECQUES
• Souvenirs de concerts
• Rencontres franco-grecques en musique

Art

• Galerie
• Musées, expositions
• Festivals
• Cinéma
• Danses

Promenades

• Acropoles, forteresses et monastères
• Sites mythiques, sites mystiques
• La mer * Η Θάλασσα
• Vertiges en montagne * το βουνό
• Les lacs
• Villes et villages
• Grande Grèce

 Rechercher sur ce blog :
 Click for search on this blog

et plus ...

• Tragonews
• Fenêtre sur l'Histoire
• Les guérisseurs
• Un peu de... dans ce monde de brutes
• How Greece caught me

 Recevoir une ALERTE de publication : 
                                                        Newsletter

 Contact : 
        Message, cliquez ce lien / Leave a private message here on this link