Constantin Cavafis : Jours de 1903 * Μέρες του 1903

Jours de 1903

Je ne les ai plus retrouvés- eux que j'aurai si vite perdus...
les yeux pleins de poésie, la pâleur
du visage... dans la nuit qui gagnait la rue...

Je ne les ai plus retrouvés- eux que le hasard seul m'a donnés,
et dont je me suis si facilement détaché ;
pour les désirer ensuite avec angoisse.
Les yeux pleins de poésie, cette pâleur du visage,
ces lèvres-là, je ne les ai plus retrouvées...

(1917)

Μέρες του 1903

Δεν τα ηύρα πια ξανά - τα τόσο γρήγορα χαμένα....
τα ποιητικά τα μάτια, το χλωμό
το πρόσωπο.... στο νύχτωμα του δρόμου....

Δεν τα ηύρα πια - τ' αποκτηθέντα κατά τύχην όλως,
που έτσι εύκολα παραίτησα·
και που κατόπι με αγωνίαν ήθελα.
Τα ποιητικά τα μάτια, το χλωμό το πρόσωπο,
τα χείλη εκείνα δεν τα ηύρα πια.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης, 1917