Παιδί με το γρατσουνισμένο γόνατο Παιδί με το γρατσουνισμένο γόνατο κουρεμένο κεφάλι όνειρο ακούρευτο ποδιά με σταυρωμένες άγκυρες. Μπράτσο του πεύκου γλώσσα του ψαριού αδερφάκι του σύννεφου! Κοντά σου είδες ν’ ασπρίζει ένα βρεμένο βότσαλο, άκουσες να σφυρίζει ένα καλάμι. Τα πιο γυμνά τοπία που γνώρισες, τα πιο χρωματιστά. Βαθιά-βαθιά ο αστείος περίπατος του σπάρου, ψηλά-ψηλά της εκκλησίτσας το καπέλο και πέρα-πέρα ένα βαπόρι με φουγάρα κόκκινα. Είδες το κύμα των φυτών όπου έπαιρνεν η πάχνη, το πρωινό λουτρό της το φύλλο της φραγκοσυκιάς, το γεφυράκι στη στροφή του δρόμου αλλά και τ’ αγριοχαμόγελο....
Le Petit navigateur, 1985. Traduit du grec par Angélique Ionatos, in Le soleil sait, Cheyne éditeur, 2015, p.9 En tête d'article, un tableau de Rallis Kopsidis : Figure dans la brume Ράλλης Κοψίδης : Φιγούρα στην ομίχλη Liens / Links Sur Odysseas Elytis Odysseas Elytis, biographie (Esprits nomades) Odysseas Elytis, biographie (Wikipedia) Odysseas Elytis, biographie (site d'Angelique Ionatos) Οδυσσέας Ελύτης, βιογραφία (Βικιπαίδεια) Odysseas Elyis, biography (the poetry foundation) Quelques traductions de Michel Volkovitch Traductions d'Oulipia Le petit navigateur , version intégrale en grec O....
Τα όσα η μοίρα μου 'γραφε Τα όσα η μοίρα μου 'γραφε κι άλλος κανείς δεν ξέρει Τα βρήκα μέσα στον καφέ τα διάβασα στο χέρι Ποτάμι βρήκα σκοτεινό μια σφαλιγμένη πόρτα Κοράκια πάνω στο βουνό και φίδια μες στα χόρτα Μακάρι να 'μουν σαν τα ζα που βοσκούνε στον κάμπο Γράμματα να μη γνώριζα μες στα μυστήρια να 'μπω Μυστήρια τέτοια δε συμφέ- να ψάχνω δε συμφέρει Φέρτε μου δεύτερο καφέ κι αλλάξτε μου το χέρι. Tout ce que le destin m'écrivait Tout ce que le destin m'écrivait et personne d'autre n'a su Je l'ai trouvé dans le café, dans la main je l'ai lu. J'ai trouvé les mornes eaux, une porte fermée très...
Odysseas Elytis : Ils sont venus déguisés en "amis" ... mes ennemis
Hier soir 10 juin, la maison de la poésie, dans le cadre de Chantiers d’Europe 2015 programmé par le Théâtre de la Ville, nous a offert une très belle soirée en compagnie d'Elytis lu par François Mathouret et chanté par Angélique Ionatos. On a parlé de sa poésie avec Ioulita Iliopoulou, sa dernière femme et Malamati Soufarapis autour de Marielle Anselmo qui animait les dialogues.On a rappelé à quel point la poésie d'Odysseas Elytis était d'actualité : ἮΡΘΑΝ ντυμένοι “φίλοι” ἀμέτρητες φορὲς οἱ ἐχθροί μου τὸ παμπάλαιο χῶμα πατῶντας. Καὶ τὸ χῶμα δέν ἔδεσε ποτέ μὲ τὴ φτέρνα τους. Ἔφεραν τὸ Σοφό, τὸν...
Το παράπoνο Εδώ στου δρόμου τα μισά έφτασε η ώρα να το πω Άλλα είν' εκείνα που αγαπώ γι' αλλού γι' αλλού ξεκίνησα. Στ' αληθινά στα ψεύτικα το λέω και τ' ομολογώ Σαν να 'μουν άλλος κι όχι εγώ μες στη ζωή πορεύτηκα Όσο κι αν κανείς προσέχει όσο κι αν τα κυνηγά Πάντα πάντα θα 'ναι αργά δεύτερη ζωή δεν έχει. La complainte Sur le sentier à midi Enfin le dire j'ose Que j'aime autre chose Pour cet autre j'ai entrepris. Sincèrement ou pas Je le dis et je l'ai admis J'ai cheminé dans la vie Comme si j'étais un autre, pas moi Aussi attentif que l'on soit Autant qu'on poursuive un parcours Il sera toujours...
Ce poème est extrait du recueil " Τα ρω του έρωτα " (ta ro tou erota - Les "R" d'Eros). This poem is extracted from the collection " Τα ρω του έρωτα " (ta ro tou erota - The Rhos of Eros). Τα τζιτζίκια Η Παναγιά το πέλαγο κρατούσε στην ποδιά της Τη Σίκινο την Αμοργό και τ' άλλα τα παιδιά της Από την άκρη του καιρού και πίσω απ' τους χειμώνες Άκουγα σφύριζε η μπουρού κι έβγαιναν οι Γοργόνες Κι εγώ μέσα στους αχινούς στις γούβες στ' αρμυρίκια Σαν τους παλιούς θαλασσινούς ρωτούσα τα τζιτζίκια: Ε σεις τζιτζίκια μου άγγελοι γεια σας κι η ώρα η καλή Ο βασιλιάς ο Ήλιος ζει; κι ' όλ' αποκρίνονταν μαζί:...
Η Νεφέλη ( I Nepheli ) Μέρα τη μέρα ζω - που ξέρεις αύριο τι ξημερώνει; Το 'να μου χέρι τσαλακώνει τα λεφτά και τ' άλλο μου τα ισιώνει. Βλέπεις χρειάζονται όπλα να μιλάν στα χρόνια μας τα χαώδη και να 'μαστε και σύμφωνοι με τα λεγόμενα «εθνικά ιδεώδη». Τι με κοιτάς εσύ γραφιά που δεν εντύθηκες ποτέ στρατιώτης η τέχνη του να βγάζεις χρήματα είναι κι αυτή μία πολεμική ιδιότης Δεν πα' να ξενυχτάς- να γράφεις χιλιάδες πικρούς στίχους ή να γεμίζεις με συνθήματα επαναστατικά τους τοίχους Οι άλλοι πάντα θα σε βλέπουν σαν έναν διανοούμενο και μόνο εγώ που σ' αγαπώ: στα όνειρά μου μέσα έναν κρατούμενο....
Voici deux extraits du Journal d'un invisible avril d'Odysseas Elytis, la date correspond au texte lui-même, qui est une chronique. Je traduis ici les propos de David Connolly, le traducteur (extrait de sa postface): "le Journal d'un avril invisible contient 49 poèmes sous forme de chronique, commençant le 1er avril et finissant le 7 mai et couvrant toute la période de Pâques grecque (quelques critiques précisent que l'année 1981 fut celle où Pâques tomba comme le précise le Journal le 26 avril). [...] Le thème du départ et de l'expérience qu'Elytis appelle ailleurs "l'après-mort" s'est révélé...
VENDREDI (SAINT), 24 COMME SI JE PARLAIS TOUT SEUL, je me tais. Possible que je sois dans un état de plante encor pharmaceutique ou de serpent d'un Vendredi froid Ou peut-être d'animal de certains sanctuaires avec sa grande oreille pleine de sons graves et d'un vacarme métallique d'encensoirs. Μ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 24 ΣΑΝ ΝΑ ΜΟΝΟΛΟΓΩ, σωπαίνω. Ίσως καί νά ' μαι σέ κατάσταση βοτάνου ακόμη φαρμακευτικού η φιδιού μιάς κρύας Παρασκευής Ή μπορεί καί ζώου από κείνα τά ιερά μέ τ' αυτί τό μεγάλο γεμάτο ήχους βαρείς καί θόρυβο μεταλλικό από θυμιατήρια. VENDREDI (SAINT), 24 (b) En guise de rêve FUN ÈBRE CIEL AFFABLE...
Journal d'un invisible avril - Odysseas Elytis (extraits-III)
SAMEDI (SAINT), 25 PASSAGÈRE DE MON INSOMNIE d'hier un brin, pour un instant, elle m'a souri la mignonne déesse au ruban mauve qui depuis ma tendre enfance m'initie aux mystères Puis elle a disparu en flottant vers la droite pour aller vider le seau de mes scories - mégots de l'âme et poèmes avortés - là où rissole encore toute une jeunesse ancienne et arrogante la mer. Μ. ΣΑΒΒΑΤΟ, 25 ΠΕΡΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΗ ΧΘΕΣΙΝΗ ἀυπνία μου λίγο, γιά μιά στιγμή, μοῦ χαμογέλασε ἡ θεούλα μέ τή μώβ κορδέλα πού ἀπό παιδάκι μοῦ κυκλοφοράει τά μυστικά Ὓστερα χάθηκε πλέοντας δεξιά νά πάει ν’ἀδειάσει τόν κουβά μέ τ’ἀπορρίματά...