Mélina Kana : Je parle de toi * Μιλώ για σένα

Je parle de toi (Milo ya sena)

Je parle aux hautes montagnes vierges,
et je leur parle de toi,
de ta beauté, de tes sourcils arqués,
voûtés comme les vieux ponts.

Et elles me répondent :
« les ponts seront envahis de mauvaises herbes.
Âmes malheureuse, ne te méprends pas. »

Je parle au ciel et aux nuages noirs,
et je leur parle de toi,
ta façon de marcher, douce,
partout où ton pied touche le sol,
la terre infertile fleurit.

Et ils me répondent :
« La terre fleurit là où elle veut.
Âme malheureuse, ne te méprends pas. »

Je parle aux sources lointaines, qui vivent seules,
et je leur parle de toi,
Comme quand tu me regardes,
ton regard dit que tu m'aimes.
Les anges montent au ciel.

Et ils me répondent :
« Ce sont des anges de papier.
Âme malheureuse, ne te méprends pas. »

Μιλώ για σένα

Μιλώ με τα ψηλά τ' απάτητα βουνά
και τους μιλώ για σένα
πως έχεις ομορφιά και φρύδια τοξωτά
σαν πέτρινα γεφύρια

Και μ' απάντησαν:
« Τα γεφύρια χορταριάζουν.
Άμοιρη ψυχή μη ξεγελαστείς'».

Μιλώ με τ' ουρανού τα μαύρα σύννεφα
και τους μιλώ για σένα
πως όταν περπατάς,
γλυκά όπου πατάς
η στέρφα γη ανθίζει

Και μ' απάντησαν:
« Η γη ανθίζει εκεί που θέλει.
Άμοιρη ψυχή μη ξεγελαστείς.»

Μιλώ με τις πηγές που ζούνε μοναχές
και τους μιλώ για σένα
πως όταν με κοιτάς,
σαν λες πως μ'αγαπάς
αγγέλοι φτερουγίζουν

Και μ' απάντησαν:
« Είναι χάρτινοι οι αγγέλοι.
Άμοιρη ψυχή μη ξεγελαστείς.»

Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου