Miltos Sachtouris : Dimanche * Κυριακή

Κυριακή

Κύματα Κυριακής τα μάτια μου
κύματα μοναξιάς τα χέρια μου

τρίζουν από ύπνο αθώο
τα δόντια μέσα στην καρδιά μου

το πεθαμένο το παιδί
δεν ξενιτεύεται
πάει κρατώντας ένα
     κόκκινο σκυλάκι
μέσα στο μαντίλι

τέρατα περπατούν
ανάποδα στα όνειρα
φυσάει ένας άγριος αέρας
πάνω απ’ τις λεμονάδες

πετάει μια νυχτερίδα
σαν πικραμένο ευαγγέλιο

μ’ ένα μαύρο πανί
μία γυναίκα
σκεπάζει το φεγγάρι

Dimanche

Vagues de dimanche que mes yeux
vagues de solitude que mes bras

les dents au fond de mon cœur
grincent d'innocent sommeil

L'enfant défunt
n'émigre pas
il va tenant un
     petit chien rouge
dans le mouchoir

des monstres marchent
à l'envers dans les rêves
il souffle un vent violent
au-dessus des limonades

une chauve-souris vole
comme un évangile affligé

une femme
couvre la lune
d'un linge noir