Odysseas Elytis : Marina * Μαρίνα

Marina

Apporte-moi verveine, menthe
   et basilic, pour les sentir
Que je t'embrasse et que je sente
    monter en moi les souvenirs

La fontaine avec ses colombes
    des Archanges l'épée qui luit
Le jardin, étoiles qui tombent
    ou bien la profondeur du puits

La nuit où nous suivions les rues
    menant à l'autre bout des cieux
Toi, montée là-haut, devenue
    sœur des étoiles sous mes yeux

Marìna mon étoile verte
    Marìna Vénus ma clarté
Ma colombe d'île déserte
    Marìna lys de mes étés

Μαρίνα

Δώσε μου δυόσμο να μυρίσω
    λουίζα και βασιλικό
Μαζί μ' αυτά να σε φιλήσω
    και τι να πρωτοθυμηθώ

Τη βρύση με τα περιστέρια
    των Αρχαγγέλων το σπαθί
Το περιβόλι με τ' αστέρια
    και το πηγάδι το βαθύ

Τις νύχτες που σε σεργιανούσα
    στην άλλην άκρη τ' ουρανού
Και ν' ανεβαίνεις σε θωρούσα
    σαν αδελφή του Αυγερινού

Μαρίνα πράσινό μου αστέρι
    Μαρίνα φως του Αυγερινού
Μαρίνα μου άγριο περιστέρι
    και κρίνο του καλοκαιριού

Traduction de Michel Volkovitch,
in Anthologie de la poésie grecque contemporaine,
Gallimard, 2000.