Τὸ χρυσάφι Κάποτε θὰ σταματήσουμε σὰ μιὰ γαλάζια ἅμαξα μέσ᾿ στὸ χρυσάφι δὲ θὰ μετρήσουμε τὰ μαῦρα ἄλογα δὲ θά ῾χουμε τίποτα ν᾿ ἀθροίσουμε δὲ θά ῾χουμε πιὰ τίποτα γιὰ νὰ μοιράσουμε κρατώντας ἕνα ξύλο θὰ περάσουμε μέσ᾿ ἀπ᾿ τὴ μαύρη τρύπα τοῦ ἥλιου ποῦ θὰ καίει L'or Un jour nous nous arrêterons comme un carrosse bleu ciel au cœur de l'or nous ne compterons pas les chevaux noirs plus d'additions à faire plus rien à distribuer un bout de bois dans la main nous passerons par le trou noir du soleil qui brûle Τα στίγματα, 1962 Les stigmates. Traduction de Michel Volkovitch Tableau en tête d'article d'Odilon...
Σάββατο Οι νεκροί δυό βήματα πλάι μας ησυχάζουν ή κάθονται ήσυχα στα σκαλοπάτια με μια κούπα ματωμένη στο χέρι όμως οι ζωντανοί έχουν κάτι τεράστια κεφάλια γεμάτα πετρέλαιο και τα χέρια τους λιγδωμένα με λίπος φτιάχνουν βάρκες με μαύρα χαρτιά που φεύγουν μία – μία και δίχως ήλιο για το μαύρο ουρανό. Samedi Les morts à deux pas de nous reposent en paix ou sont paisiblement assis dans les marches un balai ensanglanté à la main cependant les vivants ont de ces têtes énormes pleines de pétrole et leurs mains poisseuses de graisse fabriquent des barques de papier noir qui s'en vont une à une et sans...
Κυριακή Κύματα Κυριακής τα μάτια μου κύματα μοναξιάς τα χέρια μου τρίζουν από ύπνο αθώο τα δόντια μέσα στην καρδιά μου το πεθαμένο το παιδί δεν ξενιτεύεται πάει κρατώντας ένα κόκκινο σκυλάκι μέσα στο μαντίλι τέρατα περπατούν ανάποδα στα όνειρα φυσάει ένας άγριος αέρας πάνω απ’ τις λεμονάδες πετάει μια νυχτερίδα σαν πικραμένο ευαγγέλιο μ’ ένα μαύρο πανί μία γυναίκα σκεπάζει το φεγγάρι Dimanche Vagues de dimanche que mes yeux vagues de solitude que mes bras les dents au fond de mon cœur grincent d'innocent sommeil L'enfant défunt n'émigre pas il va tenant un petit chien rouge dans le mouchoir des...
Τα δώρα Σήμερα φόρεσα ένα ζεστό κόκκινο αίμα σήμερα οι άνθρωποι μ’ αγαπούν μια γυναίκα μου χαμογέλασε ένα κορίτσι μου χάρισε ένα κοχύλι ένα παιδί μου χάρισε ένα σφυρί Σήμερα γονατίζω στο πεζοδρόμιο καρφώνω πάνω στις πλάκες τα γυμνά άσπρα ποδάρια των περαστικών είναι όλοι τους δακρυσμένοι όμως κανείς δεν τρομάζει όλοι μείναν στις θέσεις που πρόφτασα είναι όλοι τους δακρυσμένοι όμως κοιτάζουν τις ουράνιες ρεκλάμες και μια ζητιάνα που πουλάει τσουρέκια στον ουρανό Δύο άνθρωποι ψιθυρίζουν τι κάνει την καρδιά μας καρφώνει; ναι την καρδιά μας καρφώνει ώστε λοιπόν είναι ποιητής Les présents Aujourd'hui...
La mauvaise image Des œufs se brisaient lâchant dans le monde des enfants malades étoiles rompues des colombes noires aux mouchoirs méchants chassaient le soleil avec des cris mornes la mer bouillonnait brûlant ses oiseaux les poissons chassés pleuraient sur les pentes rouge et enragée la lune hurlait entravée pareille au bœuf qu'on égorge Η κακή εικόνα Σκάζανε αυγά κι έβγαιναν στον κόσμο άρρωστα παιδιά σα σπασμένα άστρα μαύρα περιστέρια διώχνανε τον ήλιο με κακές πετσέτες μ’ άχαρες στριγκλιές έβραζε η θάλασσα καίγαν τα πουλιά της τα διωγμένα ψάρια κλαίγαν στο βουνό κι ένα λυσσασμένο κόκκινο φεγγάρι...
Le bal Par les portes ils entraient heureux superbes les uns portant l'épée d'autres le couteau des rêves chauds dans leurs mains glacées des rêves de fièvre et des fleurs dans les miroirs des violettes parurent de beaux visages et des gouttes d'argent sur le front sur les joues mains rouges et roses lourdes l'amour brûlant en haut des cheminées l'amour tombant au ruisseau goutte à goutte l'amour gémissant que piétinaient les pas l'un descendait tremblant des marches branlantes l'autre montait en hâte pour empêcher le sang de geler le cœur de se fendre jusqu'à demain quand les cercueils se feront...
Marie Marie songeuse enlevait ses bas De son corps s'échappaient des voix d'autres personnes d'un soldat parlant comme un oiseau d'un malade tué par des tourments de mouton et les pleurs de la nièce de Marie venue au monde ces jours-là Marie pleurait pleurait Marie bientôt riait le soir elle étendait les bras et restait jambes ouvertes Après ses yeux se faisaient sombres noirs très sombres vitreux La radio marchait Marie pleurait Marie pleurait la radio marchait Alors Marie ouvrant doucement les bras s'envolait tout autour de la chambre Ἡ Μαρία Ἡ Μαρία σκεφτικὴ ἔβγαζε τὶς κάλτσες της Ἀπὸ τὸ σῶμα...
La scène Sur la table on avait posé une tête en argile aux murs on avait mis des fleurs sur le lit taillés dans le papier deux corps prêts à l'amour sur le sol couraient des serpents des papillons un grand chien montait la garde dans un coin Des fils traversaient la chambre en tous sens il était imprudent de les tirer l'un de ces fils poussait les corps à l'amour Dehors le malheur battait les portes Ἡ σκηνή Ἀπάνω στὸ τραπέζι εἴχανε στήσει ἕνα κεφάλι ἀπὸ πηλὸ τοὺς τοίχους τοὺς εἶχαν στολίσει μὲ λουλούδια ἀπάνω στὸ κρεβάτι εἴχανε κόψει ἀπὸ χαρτὶ δυὸ σώματα ἐρωτικὰ στὸ πάτωμα τριγύριζαν φίδια καὶ...
Le lièvre fou Il s'en allait le lièvre fou il s'en allait passait les haies le lièvre fou tombait dans la boue l'aube luisait le lièvre fou la nuit s'ouvrait les cœurs saignaient le lièvre fou le monde luisait ses yeux s'embuaient le lièvre fou sa langue enflait et il pleurait insecte noir la mort dans la bouche Ὁ τρελὸς λαγός Γύριζε στοὺς δρόμους ὁ τρελὸς λαγὸς γύριζε στοὺς δρόμους ξέφευγε ἀπ᾿ τὰ σύρματα ὁ τρελὸς λαγὸς ἔπεφτε στὶς λάσπες Φέγγαν τὰ χαράματα ὁ τρελὸς λαγὸς ἄνοιγε ἡ νύχτα στάζαν αἷμα οἱ καρδιὲς ὁ τρελὸς λαγὸς ἔφεγγε ὁ κόσμος Βούρκωναν τὰ μάτια του ὁ τρελὸς λαγὸς πρήσκονταν ἡ γλώσσα...
/http%3A%2F%2Fekladata.com%2FTuaF897cqDC38SmRdF4QbNHvVpo%40320x235.jpg)