Yannis Kondos : La tristesse de l'amour * Η λύπη του έρωτα

dornac

30 oct. 2019

Η λύπη του έρωτα

Σ’ ακούω με όλους τους πόρους μου
να τρέχεις σε ξένες πόλεις, με ρούχα
χάρτινα κάνοντας ένα θόρυβο
που προμηνύει μεγάλη θάλασσα.

Επιστρέφω στο κλειστό κύκλωμα
της ζωής μου. Στο κανάλι σιωπή.

Ταριχευμένες κινήσεις:
μια καρέκλα μετακινείται χωρίς λόγο,
ένα κρεβάτι κυλάει στο δρόμο.
Στον τοίχο προβάλλεται η ίδια
μαγική εικόνα – δεν μπορώ
να ξεχωρίσω τον κυνηγό

– Κοιμάσαι με στόμα γεμάτο
μυστικά και βροχές.

La tristesse de l'amour

Je t'écoute par tous mes pores
courir des villes étrangères, en habits
de papier avec un bruit
qui annonce une mer immense.

Je reviens au circuit fermé
de ma vie. Sur le canal, silence.

Mouvements empaillés :
une chaise bouge sans raison,
un lit coule dans la rue.
Sur le mur est projetée la même
image magique — je ne peux
distinguer le chasseur —

Tu dors la bouche pleine
de secrets et de pluies.