mer matinale

Constantin Cavafis : Mer matinale

Θάλασσα του Πρωιού Εδώ ας σταθώ. Κι ας δω κ’ εγώ την φύσι λίγο. Θάλασσας του πρωιού κι ανέφελου ουρανού λαμπρά μαβιά, και κίτρινη όχθη· όλα ωραία και μεγάλα φωτισμένα. Εδώ ας σταθώ. Κι ας γελασθώ πως βλέπω αυτά (τα είδ’ αλήθεια μια στιγμή σαν πρωτοστάθηκα)· κι όχι κ’ εδώ τες φαντασίες μου, τες αναμνήσεις μου, τα ινδάλματα της ηδονής. Mer matinale Ah, m’arrêter ici. À mon tour contempler un peu la nature. D’une mer matinale et d’un ciel sans nuage les bleus étincelants, et le sable jaune ; le tout sous une belle et vaste lumière. Oui, m’arrêter ici. Et me figurer que je vois cela (je l’ai vu, en...