Το παράπoνο Εδώ στου δρόμου τα μισά έφτασε η ώρα να το πω Άλλα είν' εκείνα που αγαπώ γι' αλλού γι' αλλού ξεκίνησα. Στ' αληθινά στα ψεύτικα το λέω και τ' ομολογώ Σαν να 'μουν άλλος κι όχι εγώ μες στη ζωή πορεύτηκα Όσο κι αν κανείς προσέχει όσο κι αν τα κυνηγά Πάντα πάντα θα 'ναι αργά δεύτερη ζωή δεν έχει. La complainte Sur le sentier à midi Enfin le dire j'ose Que j'aime autre chose Pour cet autre j'ai entrepris. Sincèrement ou pas Je le dis et je l'ai admis J'ai cheminé dans la vie Comme si j'étais un autre, pas moi Aussi attentif que l'on soit Autant qu'on poursuive un parcours Il sera toujours...
L'heure a si vite passé La lune a fui et les Pléiades Il est minuit l'heure passe et je suis couchée, seule Eros qui donne la douleur Eros qui tisse les mensonges Eros encore a ébranlé mon cœur comme un vent de montagne s'abattant sur les chênes. Γρήγορα η ώρα πέρασε Γρήγορα η ώρα πέρασε, μεσάνυχτα κοντεύουν, πάει το φεγγάρι, πάει και η Πούλια, βασιλέψανε και μόνο εγώ κείτομαι δω μονάχη κι έρημη. Ο Έρωτας που βάσανα μοιράζει, Ο Έρωτας που παραμύθια πλάθει μου άρπαξε την ψυχή μου και την τράνταξε ίδια καθώς αγέρας απ’ τα βουνά χυμάει μέσα στους δρυς φυσομανώντας. Traduit par Edith Mora Sappho, Histoire...
/http%3A%2F%2Fekladata.com%2FdlivULn8CH5VarFAOf33f7WhhzM%40101x49.gif)
/http%3A%2F%2Fekladata.com%2FCL70ax7k9cdjwskx3CkkPsTS8x0%40100x140.jpg)